ΑΠΛΑ ΕΓΩ
Πέφτω...
Δεν μπορώ να κρατηθώ άλλο...
Δε θέλω να κρατηθώ...
Το φως μου τρεμοπαίζει σαν τη φλόγα στο χιόνι...
Τα φτερά μου λυγίζουν σαν τα δέντρα που τα παρασέρνει ο άνεμος...
Η καρδιά μου μαραίνεται σιγά σιγά όπως η άνοιξη που δίνει τη θέση της στον παγςμένο χειμώνα....
Τα πόδια μου δε με βαστούν...δεν υπακούν στο ρυθμό της μουσικης....
Χορεύουν ατίθασα...ανεξέλεγκτα...παρασύροντας την ψυχρή καρδιά μου σε ένα μυστηριώδες και σαγηνευτικό βαλς...
το τελευταίο μου...
Αναμνήσεις κατακλύζουν το μυαλό μου...
Παιδικά όνειρα...
Πρόσωπα που έφυγαν νωρίς...
Στιγμές που προσδοκώ να έρθουν...
Ολόκληρη η πλάση χορεύει μαζί μου...
Ανάμεικτα συναισθήματα πλημμυρίζουν την ανέκαθεν υγρή ψυχή μου....
Μπερδεμένη...
Παρανο'ι'κή...
Αφήνομαι...
στον κόσμο των επιθυμιών μου...των παραισθήσεών μου....
Όλα καταστρέφονται....
Όλα είναι αναλώσιμα...
Μάταια....
Εκτός από τα όνειρα...αθτά είναι δικά μου...μόνο δικά μου...και κανείς δεν μπορεί να μου τα κλέψει...
Εκεί...μπορώ να είμαι ό,τι θέλω εγώ...Μπορώ να είμαι εγώ!...
Εκεί θέλω να πάω...Εκεί θέλω να ζήσω...
Γι'αυτό σε ικετεύω...δώσε μου τα φάρμακά μου..τα παραισθησιογόνα μου...πρέπει να φύγω...δεν αντέχω άλλο...πόσο βαρετός αλήθεια και προβλέψιμος είναι ο κόσμος τούτος...
Θέλω να χαθώ...σαν μία σταγόνα στον απέραντο ωκεανό...
Να νιώσω συναισθήματα πρωτόγνωρα...
Να παραδώσω την ψυχή μου στους δαίμονες της μοαναξιάς μου...
Να ταξιδέψω με τους ανέμους...Να μιλήσω με τα ζώα...Να πετάξω μακριά...ελεύθερη....σαν τον περήφανο αετο...
Να αισθανθώ το τέλειο συναίσθημα του έρωτα και ας γκρεμιστώ έπειτα....
Να αφήσω το παράθυρό μου ανοιχτό για να με επισκεφτεί το αγόρι που ποτέ δε μεγαλώνει...να μου διηγηθεί ιστορίες μαγικές,απίστευτες...κρυφες...ονειρικές...
Θέλω να κσεχάσω τον έξω κόσμο...
Θέλω να είμαι ελεύθερη....
Θέλω να παραδοθώ στην παράνοιά μου....
Να την γευτώ ως το τέλος....
Θέλω να ζήσω ευτυχισμένη μέσα στις ψευδαισθήσεις μου....
Μέσα στη μόνη ζωή που γνώρισα.......
Και στη μόνη που θέλω να ξέρω....
Θέλω...
να είμαι απλά...Εγω!